Op my verjaarsdag, ses maande gelede, het my swaer my blootgestel aan die wonder wereld van golf. My eerste ervaring was op ‘n woeste dryfwerf op die Bottelary pad (oppad na die Kuilsrivier golfklub). Hy stop vir my ‘n 1 hout in die hand en wys my die basiese vashou, voetposisie, terugswaai, deurswaai, lyfdraai en nugter weet wat nog.

Later was dit ‘n sewe yster en nog later ‘n “pitching wedge”. Alles baie vreemd en verbasend lekker.

Dit sou ek dan as die goggabytoomblik kon bestempel!!!

Dit is ook seker algemende kennis dat baie huishoudings erens ‘n golfstel weggesteek het in die motorhuis as letsel van die goggabyt eendag lank lank gelede. Ek het ook so ‘n letsel. ‘n Goeie vriend van my het saam op die karretjie geklim en ons het vir ons dieselfde golfstel, dieselfde golfskoene, dieselfde golfhempies en dieselfde goldhandsoene aangeskaf. Ons is amptelik nou golfvennote.

So begin ons die woestynvlaktes van die Bellville dryfwerf aandurf met ons toerusting om ons golfdans te vervoolmaak. En ok op die internet raadpleeg ons Youtube om die fyner kuns van golf te bemeester. by die huis “chip” ons na emmertjies en ander bolle en mekaar om ons vaardigheid op te skerp.

Toe gebeur die eerste golfbaandag – twee maande na die eerste byt!!! Die plek, Kuilsrivier golfbaan… Maar die verhaal is eers vir ‘n volgende rondte.

Gevangene
agter tralies van verwyte.
Geboei deur my onvermoë
om die vryvlug van potensiaal
te geniet, te verken.
Alles aan my toevertrou
het agter gebly.
‘n Handvol sente, in ‘n verlore beursie.

Klankloos roep ek
sal my noodkreet tog nie
die tralies en boeie deurdring,
die spoor van noodlot swaai
en my bevry nie?

Maar klipore het harde harte
en potensiaal dien sy eie meester.
Buig oop jou tralies
en breek jou boeie

Smalend staar ek die handvol sente
in my beursie aan
die koggelkreet van die sente
vervang met die soet oorwinning
van vry wees

Jys n pyniging vir my begroting.
Daar gaan my spaargeld weer.
Is dit regtig nodig dat die slim mense jou beloer?
Kan ek nie maar self jou moere kielie nie?

More sal jy my nog vertel,
jou bande het ook aandag nodig.
Nee regtig, dis nie waaroor ons gepraat het,
toe jy vir my flikkers gegooi het op die sypadjie nie.

Onthou jy nog daai dag?

Die son het jou so oor jou bol tenkie gevang.
En die kroom op jou handvatsel was bitter mooi.
Maar dis toe ons daai eerste draai vat,
en die oop pad proe, saam,
dat ek geweet het ons is bedoel vir mekaar.

Ag dis seker nie so erg nie, as jy so daaraan dink.
Jy is reg. Jy is dit werd…

(vir JP Kruger, Pieter Coetzee en Pieter Coetzee jr)

‘n Vriend, ‘n Seun en ‘n Pa
Al drie oppad
om hul Here
te aanbid
‘n Oomblik van waansin
en geheim
en metaal en vlees skei
en brand
en lewens verwoes
Die kring, soos in ‘n dam
as die klip hard kners
kring vinnig wyer
en Ma, en Ouma, en Vrou
Sonder keuse
gedompel in rou
En ‘n Ma keer, en wonder
oor haar seun se waansin
en die media spekuleer
en die omstanders vloek
maar sonder idee
Kan ons die media, polisie
of die bostelegraaf glo
of vertou
En dan Here, waar die Vriend en die Pa
nou persoonlik hulle gebed na U bring
keer tog dat die kring
nie nog hartseer en haat
na die nasie bring…

My seuntjie, Jacques, is nou 2 1/2 jaar oud. Nou die dag neem ons die nuwe hoodwinked DVD uit. Oudergewoonte flits ek deur die “bonus features” na afloop van die film en en sien daar is stukkies oor die akteurs agter die karakters. Ek is altyd lief daarvoor om te sien hoe die akteurs die animasie karakters lewe gee.

Maar so sien ek dat Heidi Klum een van die karakters is en ek klik op die skakel. Daar verskyn sy, mooi, op die skerm en vertel van haar belewenisse as animasie karakter. Jacques sit op my arm en kyk saam.

Na so ‘n paar oomblikke sê hy vir my met sulke groot oge: ” Sjoe pappa, sy is baie mooi!” en volg op met: “Ek is lief vir haar!”

Dit het ek baie geniet en ek moes antword met ‘n :” High five!” Jacques was baie tevrede met sy liefde keuse en sy pa se positiewe reaksie

Kom tog ons kers vader
kom bring my prezzie nou
want my briefie sê tog duidelik
Die lorrie, asseblief, wit en blou

Ai tog my kers vader
my maters spekuleer
dat jy eintlik my se pa is
wat as jy poseer

Nou wat nou my kers vader
jy stel my hoogs teleur
jy het mos dalk al die tyd
met my die gek geskeur

Dis jammer ou kers vader
moet tog nie eers probeer
eks nou, in die feestyd, jammer
dat ek jou kies bo my Heer

Wie is jy nou eintlik
as die klokkies saggies lui
‘n prentjie op ‘n kaartjie
saam met bokke op my trui?

Weet dit, ou kers vader
my kinders sal nie weet
van jou lieg kapades
wat melk en koekies eet

Ons kersfees sal nou heilig wees
‘n Christus fees voorwaar
Ons feesdae oor kinderklug
is vir altyd klaar.

Regop en fris
Sterk en op die voete
Vashou plek en geondersteun
Kyk vorentoe
Paraat
Liefgehê

Trane en hartseer
‘n Stuk uitgeruk
Pyn op die hart
Siek in die maag

Kreupel en wankelrig
Kyk af
Bang
Alleen

Vasgevang
In n hok van selfverwyte
en n verweerde selfbeeld
al die potensiaal in die wereld
maar fokol om daarvoor te wys
‘n handvol talente en vernuf
en vir jou is dit
eintlik nes n handvol sente in n beursie

Die hok druk jou vas
En jy sien die wêreld aanbeweeg daar buite
en jy wil deelneem
Maar jy sit in die hok
en bejammer jouself
en hoop iemand sal jou daar kom uithelp

Niemand sal kom nie
Jy sal maar self die hand moet uitsteek
en die deksel oopmaak
en uitklim
Anders gaan jy net daar bly
en maar altyd net droom
oor die handvol sente
in jou beursie

Op die saal agter op
Met die ryer wat witkneukel klou
En die knop in die maag
En die angs wat die ryer se spiere span
En n lewe wat flits

Die stille toeskouer staan stil en kyk
Hoe die wiele die pad verlaat
En tuimel en skeur
En die ryer vlieg en val
En lê stil

Die stof en die geraas bedaar
Die aarde draai voort sonder simpatie
‘n mier kriewel oor die ryer se linker stewel

Die stille toeskouer glimlag
en streel die ryer
en troos

Die winkels flits een vir een
by haar verby
terwyl sy by die venster uitloer
Sy kan net net bo die deur kyk

Dit reen buite
en die druppels hardloop resies teen die motorruit
van bo tot onder
en soms gryp hulle mekaar en maak n groter druppel

Die druppels hardloop nou stadiger
Mamma het gestop, by ‘n robot

Dan sien sy iets anders

Iets mooi

Dis n motorfiets, onthou sy pappa dit noem
‘n rooi een
Daar is ‘n oom daarop, met swart klere
En n helmet met baie kleure

Hy is nat

En sy wonder of hy ook na die druppel dans kyk
op sy klein venstertjie

Dan waai sy vir die oom
Die oom kyk op
en hy waai terug. Sy oë is vriendelik, en sy waai is opreg.

Tevrede sien sy die oom weer opkyk en wegtrek
Die robot se groen liggie skyn weer