RSS

WELKOM

Welkom by my BLOG

Hierdie is ‘n versameling van gedagtes, waarnemings en gedigte wat grepies uit my lewe blootlê. Gebruik gerus die kategorie filter hier regs om jou soektog deur my Blog te vergemaklik.

En voel vry om kommentaar te los.

Beter nog, teken sommer in op my blog en kry al die nuwe skrywes in jou epos!

Kyk onder Argiewe om ouer inskrywings te lees of gebruik die katagorie filter hier regs om die inskrywings per katagorie te filtreer.

Groete
Jacques

Advertisements
 
Kommentare af op WELKOM

Posted by op Oktober 27, 2011 in Uncategorized

 

Maan

Glinster nuuskierig sy kop

Oor Aurora se bergrug, verlig die horison fraai

En hef hom op tot onder Orion se skoot

Waar hy skitter blink oor die Agterbaai

 

Talm dan daar vol brawade

Met erkenningsverwagting

Let op elke gesig wat ophelder

Oor die skouspel se opwagting

 

Goed gereel, want selfs die

Lastig Suider rus, tog nie lank

Sodat mens ‘n kans kan kry

Om oor die baaiprag die Heer te dank.

 

Dan gaan almal koppe rus

En die lig pampoen reis verder

Op en oor tot by weste kant

Klaar gewerk, die sterre herder.

 
Lewer kommentaar

Posted by op Desember 4, 2017 in Gedigte

 

Sleutelwoordw: ,

Slaaptyd gebed

Bid ek en seuntjie
By sy bed
Dankie Heer
Vir wat ons het
En kos en klere
En al die res
Jammer vir stout wees
Ons doen ons bes

Dankie vir die reen gisteraand
Veral nou, dis al n somermaand
In Jesus naam, en amen
En soentjies en ligte uit

Dan lê ek en hoor n klank
Vreemd en onverwags
Ja sowaar
Ek hoor straks reg
Die Heer seen weer
Ons droogte stukkie
Vir stukkie
Weg

Jacques van Zyl – 2017

 
Lewer kommentaar

Posted by op November 21, 2017 in Gedigte

 

Sleutelwoordw: , , , ,

Die klippie

1200px-Stone_skimming_-Patagonia-9Mar2010

(Opgedra aan Oom Anton en sy gesin)

Wip my klippie,

wip los en flink.

Dis die horison

wat vir jou wink.

Met elke hop

los jy ‘n kring

wat elke hart

diep binne dring.

Hop klippie,

hop reguit, hoog.

Maar jou tree raak korter

en laer jou boog.

Nogsteeds kring jy

met elke tref.

Nog korter tree

en eindbesef.

 

Skielik, sonder verweer

verdwyn my klippie van my sig.

Net sy groeiende sielekring

glinster in die warm Agterbaai sonlig.

 

Sink my klippie

sink sag

wyl jou Skepper

met ope arms wag.

(19 Nov 2017)

(Kopiereg Jacques van Zyl 2017)

 
Lewer kommentaar

Posted by op November 20, 2017 in Gedigte

 

Sleutelwoordw: , ,

Die ou koei

cow1

Vroegaand hoor jy haar

Bulk en knor

Vuil, moeg en deur getrap

Wyl iemand haar sleep,

Aan oor en poot

Uit die sloot.

 

Storm sy die kamp in

Vol stof en wond.

Sy vertrap en verskeur

Soos sy druk en beur

Om te wys dat sy nog leef

Al is haar lyf al krom en skeef

 

Heel nag lank kerm en kla sy

En haar spore grou diep in die grond

Terwyl sy stof op skop

en mor

 

Teen skemer het ‘n gespanne stilte oor die werf gedaal

die plek waar die koei was nou leeg en kaal.

maar terug in haar sloot,

bedek met ‘n digte oggend mis,

hoor jy haar nog rond dwaal

tot iemand haar weer uit die sloot gaan haal.

Kopiereg – Jacques van Zyl (2017)

 
Lewer kommentaar

Posted by op Augustus 30, 2017 in Gedigte

 

Sleutelwoordw: ,

Die rots

rock

(vir Oom Anton)

‘n Sagte rots,

Staan vas en trots

Terwyl die lewenswaters

Teen hom klots.

 

Jaar na jaar

Op sy plek

Met mos en voels

Bevlek

 

Dan eendag

Tref die stormsee

En saggies ongesiens

Gee rotsfondasie mee

 

En nes die storm

Sou bedaar

Wankel rots

Sy weerstand klaar

 

Saggies glip hy

Van sy troon

Tot donker dieptes

Niks as kroon

 

Daar word rots

Nou die diepte vul

Deur perdevoet

En bamboes omhul

 

Wys ons die plek

Met bang en hoop

Waar die wankelrots

Sy pad nog loop

(Kopiereg – Jacques van Zyl 2017)

 
2 Kommentaar

Posted by op Augustus 1, 2017 in Gedigte

 

Sleutelwoordw: , , ,

Dryfhout

driftwood-616x346

Dryfhout balk

Uitgespoel

Lê gehawend

Sonder doel

 

Skrynwerker

bespiet die gawe

Wat daar wag

Wyl ander dit verag

 

Met sukkel en met tyd

Word die dryfsel

Op sy werksbank neergelê

Die rommelhout wat geen wou hê

 

En dan met sagte hand

Word dit verwerk

Geskaaf, geskuur

Versterk

 

Tot die pragstuk meubel

Trots vertoon

Wyl die dryfhout

Steeds homself verloon

 

Wie sal dan aansien vind

In ‘n stuk verslete plank

Iets wat sout, water, wind

Verwerp vir so lank.”

 

Dan word al die meubels

In skrynekatedraal

Kom haal en verpand

Maar  die dryfhout prag

Versit nie hand.

 

Sowaar, “ dink die dryfhout

Ek is niks werd, “ (met splintertraan)

Niemand wil my hê.

Plaas ek in die see vergaan.”

 

Nee,” sê die skrynwerker

Jou voegwerk was met hartsraad.

My siel is in jou gestort,

‘n liefdesdaad.

 

Die kosbaarste een

Uit my hart ontvou

Het ek voor trou beloof

En vir myself gehou.”

 
Lewer kommentaar

Posted by op Junie 7, 2017 in Gedigte

 

Sleutelwoordw: , , , , ,

Die meester se spel

human-chess

Met verwagting

Gooi die meester sy stukke op die bord

En pak elkeen met presisie

In krippies vierkantig, en voetjies rond

 

Elkeen met sy eie taak

vooraf vasgestel

Die spel is aan, die bord geset

Elke stuk se tyd getel.

 

Dan skuif die meester

Die stukke rond

En beplan met sorg,

Elkeen vir hom waardevol.

 

Al die stukke

Tesame doel, en tesame eer

Maar elkeen op eie blokkie

geisoleer.

 

Dan,  begin die stukke val

Terwyl elke stuk stil toekyk

Die offer wat elkeen bied

Laat die meester sy doel bereik

 

Na die laaste koning val

sal die meester die stukke ophef

En veilig in sy kas bewaar

Hul doel gedien, die spel is klaar.

kopiereg – Jacques van Zyl 2017

 
Lewer kommentaar

Posted by op Junie 6, 2017 in Gedigte

 

Sleutelwoordw: , , ,